این مطلب رو  از مجله موفقیت خوندم دلم نیومد اونایی که موفقیت رو نمی شناسن این مطلب رو نخونن...

لحظه را هضم کن آن چه هضم می شود جذب می شود ، آنچه جذب میشود نیرو و قدرت می آفریند و آن نیرو تو را پیش می برد ، حالا نگاه کن : دلم می نویسد ، برای آن که رو به رویم نشسته است و حال این خطوط را برایش می خوانم در فضایی سیال و رها ، نگاهم می کند و می بیند میان من و او ، هیچ فاصله ای نیست .

می پرسم ، من آینه ام یا او ؟ نمی دانم ولی هر دو هم زل زدیم ! او می تواند یا من ؟ نمی دانم فقط می دانم که می توانیم ، او مرا طلب کرده یا من ! نمی دانم فقط می دانم که مشتاقیم ! او مرا یافته یا من ، نمی دانم فقط میدانم ، یافتیم.....

حال خوشی است . نشسته عطر تنت بر تنم ، در این لحظه نفس می کشم ، حال بگو من چگونه از من رها شوم ، که جان بوی تو گرفته است...

کسی در کوچه های ابری بارانی می خواند ....

پنجره را می گشایم ، پاییز بی دعوت وارد می شود ، من در لحظه بر می خیزم ، آرام و صبورم به همه چیز نگاه می کنم ، قلم را بر می دارم با یک کاغذ سفید بی خط ، قصد می کنم و می نویسم :

دلم هوای بارانی است ، پاییز دل می برد باز ، و من زیر این آسمان بی چتر ، به دنبال یک کوچه بن بستم ، تا از انتهای آن به وسعت خوش بختی پر بزنم . یکی مرا دید ، یکی مرا نوشت ، یکی مرا صدا زد، زیر بارانی که هم اینک بی امان می بارد باز هم صدای او ... صدای او ... صدای او....