تنهايي را دوست دارم زيرا بي وفا نيست ...

تنهايي را دوست دارم زيرا عشق دروغي در آن نيست ...

تنهايي را دوست دام زيرا تجربه کردم ...

تنهايي را دوست دارم زيرا خداوند هم تنهاست ...

تنهايي را دوست دارم زيرا....

 در کلبه تنهايي هايم در انتظار خواهم گريست و انتظار کشيدنم را پنهان خواهم کرد

صدایم کن تا نسوزم.....آری صدایم کن تا نسوزم
قلبم آینه ای است،ما را می بیند و بی حضور نمایانت می شکند
رهایم کن .....آری
در کوچه های تاریک و سردو بی صدا رهایم کردی
تا کی باید منتظر جوشش آب باشم ؟
گلویم خشکیده است دیگر
باید رفت.............
حالا دیگر کوچ کردن تبلور زندگیست
باید رفت............
باید خود را سخت برای آغازی دیگر
برای تولدی دیگر
سرزمین خاطره ها دیگر خشک و یخ زده و فرسوده است
آری باید رفت
تا آن سوی دشت بی انتهای محبت
تا آن سوی دیوار فاصله
تا بو کردن گل سرخ اسیر در گلدان تنهایی
تا آن سوی بی ستاره ترین شب پر ستاره
تا آن سوی وداع عشق
تا پرواز به سوی نقطه ی اوج تنهایی و باکسی
تا شکستن خود در خود عشق
تا دیباچه ای بر متن شب خاموش و بی صدا
تا شکستن در نقطه ی عشق .....تا خود عشق
آری باید رفت
باید رفت و دیده را بر بست ...........
فقط به رفتن فکر کرد
به امید اینکه در این راه بی انتها کسی پیدا شود
کسی که دستهایش قفس نباشد
تا اوج خواستن
آری...باید رفت،باید رفت......