گل همیشه نازم نبودی چاره سازم

نکردی مهربونی به قلب پر نیازم

آخه این اسمش وفا نیست، راه و رسم عاشقا نیست

وقتی که دلم گرفته، دل شکستن که روا نیست

توئی که بر سر من عشقت و منٌت میزاری

رنجی که به من میدی پای محبت میزاری

توئی که با همه مهری که میگی به من داری

پس چرا سوختنم و به پای عادت می زاری

محتاج محبتم خدایا ،مددی کن شاید که خدا بگیره دست پر نیازم

شاید که خدا بتونه باشه چاره سازم

خدایا اگه عشق رو آفریدی چرا اعتراف به عشق رو انقدر سخت آفریدی؟

اگه اعتراف به عشق رو آفریدی چرا دل رو کم طاقت آفریدی؟

وقتی دل رو انقدر کم طاقت آفریدی شکرت که گریه های پنهونی رو آفریدی....

وقتي كه نگات ميشينه روي ديوار اتاقم
عكس تو تو قاب چوبي دوباره مياد سراغم

ياد اون روزا مي‌افتم، با تو بودن زير بارون
وقتي كه شرمنده بودن، پشيمون ليلي و مجنون
 
ياد اون شبا مي‌افتم، لب اون چشمه جاري
كه گرفت از ما يه عكاس، دو تا عكس يادگاري
 
يكي‌شون سهم تو بود و يكي‌شونم مال من بود
كجا فكرشو مي‌كرديم، آخرش جدا شدن بود
 
زير رعد و برق تقدير، من و تو با هم شكستيم
توي روياهامون اما، هنوزم صاف و يه‌دستيم